ၾကယ္ေၾကြသတို႔သား

သူငယ္ခ်င္း
မင္းဟာ
ယံုၾကည္ရာကို ရင္ေသြးလိုလည္း ေမြးခဲ့တယ္။
သူငယ္ခ်င္း
မင္းဟာ
ဒဏ္ရာေတြကို ဆီမီးလိုလည္းထြန္းခဲ့တယ္။
သူငယ္ခ်င္း
မင္းဟာ
ကိုယ့္အနာကိုယ္ လွ်ာနဲ႔ ျပန္သပ္
ရွင္ျပတတ္ခဲ့ျပီးျပီပဲ ။

သူငယ္ခ်င္း
မင္းဟာ
ကိုယ့္အေရျပား ကိုယ္လႊာ
ကိုယ့္အရိုးကိုယ္ အပ္လိုေသြး
ကိုယ့္၀တ္စံု ကိုယ္ခ်ဳပ္ခဲ့ရ...
က်က်နန
မင္းလွျပခဲ့ၿပီးၿပီပဲ ။

သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ၾကယ္အစင္းစင္းေၾကြေနတဲ့
ေဟာဒီ ကမၻာေျမရဲ႕ ဒဏ္ရာေတြကို
စြမ္းသမွ် ကုစားဖို႔
ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္ ။
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ေနအစင္းစင္းပူတဲ့
ကမၻာေျမရဲ႕ ဒဏ္ရာကို
လက္ဖ၀ါးေတြနဲ႔ ကာကြယ္ဖို႔
ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္။
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ကမၻာေျမရဲ႕ ေၾကကြဲျခင္း ဓာတ္ျပားမွာ
မင္းကဗ်ာေတြ မာတိကာစီဖို႔
ငါတို႔ ေနရစ္ခဲ့ဦးမယ္ ။
သြားႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း
ေက်ာင္းနံရံတ၀ိုက္
ေဒါင္းအလံ ျပန္စိုက္မယ့္တစ္ေန႔
ငါတို႔ ………။ ။

မင္းကိုႏိုင္

(တာရာမင္းေ၀၏ စ်ာပနတြင္ ရြတ္ဆိုသြားခဲ့ေသာကဗ်ာ)

ရြက္ပုန္းသီး ပုရပုိက္ျမိဳ ့ သုိ ့မဟုတ္..

သမုိင္းအရ ဆုိပါေတာ့…  ကေလးျမိဳ ့က ေမွာ္ဆရာ မထြက္ဘူး
ျမိ ု ့တည္သကၠရာဇ္ ၃၂၈ ကေတာ့ ေမွာ္ဆန္တယ္..
အခုလုိ ေဆာင္းဆုိ အိေျႏၵ-ေနရဥၹရာ ရဲ ့ျမ၀တီဆုိင္ ေရွ့မွာ
ေမွာ္ဝင္ အကၡရာမ်ား စာေပသေဘာတရားေတြနဲ ့စားေတာ္တုိက္
လျပည့္ညေတာင္ လန္ ့ဖ်ပ္ေမွာင္မုိက္သြားတတ္ေသး
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ဆုိတာ … ကေလးျမိဳ ့ရဲ ့ေမွာ္ဝင္ သစ္ေစ့ေတြ
ေတာင္ကေန ေျမာက္ကုိလားတဲ့ ေျပာင္းျပန္သုိင္းသမား ျမစ္သာနံေဘး
စုမိေဆာင္းမိ အလင္းမွ်င္ျခည္ေပါင္းျပီး ရသအေညွာက္ေတြ ျပိဳင္တူေပါက္
ႏွလုံးေသြးရဲ ့ေတာက္ေခါက္သံ ဝတၱဳ၊ ကဗ်ာ၊ သီခ်င္းေတြ ေရးၾကတယ္
ျမိဳ ့ကြက္က သိပ္မထူေပမဲ ့ ခံစားမႈအေရထူထူနဲ ့
စာအုပ္ထူထူၾကီးေတြကုိ ၾကိဳက္ၾကတယ္
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ျမိဳ ့ကဧည့္သည္လာရင္ သီခ်င္းဆုိတဲ့ျမိဳ ့
ေတာင္ကဖီလာ … ျမစ္ကေျပာင္းျပန္…. လူေတြက ကန္ ့လန္ ့တဲ့
မနာလုိလုိ ့ေျပာၾကတာ … အဲသလုိ
ပစိပစပ္အျပဳံးတစ္စုံဆုိ
ပိဋကတ္သုံးပုံနဲ ့ထုထည့္ လုိက္ရမွာ ဝန္မေလးတဲ့ ျမိဳ ့
အခ်ိ္န္ကုိ တန္ဖုိးထားခ်က္ေတာ့
အိမ္မက္ေတာင္မွ လုိရင္းတုိရွင္းမက္တဲ့ျမိဳ ့
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့ျမိဳ ့ … ကေလးျမိဳ ့ …. ကေလးျမိဳ ့…
ခ်င္းေတာင္တန္းကုိ လြယ္အိတ္လုပ္
ဇလပ္ပြင့္တစ္ဆုပ္ၾကီးရင္သားကုိ ရဲရဲခြဲ
ခ်ယ္ရီထင္းရႈးရနံ ့သယံဇာတအားလုံး အကၤ် ီခ်ဳပ္ဝတ္ထားတဲ့ျမိဳ ့
ဆရာမ ဂ်ဴး … ရဲ ့တိမ္နဲ ့ခ်ည္တဲ့ၾကိဳး လူလားေျမာ္ကသြားခဲ့တဲ့ျမိဳ ့
ျမိဳ ့လယ္ေကာင္မွာ ေလယာဥ္ကြင္းရွိတဲ့ျမိဳ ့
ေမခ မလိချမစ္ကုိ မျမင္ဖူးေပမယ့္
ျမစ္သာ - ေနရဥၹရာ - ျမစ္သာ - ခ်င္းတြင္းဆုံဆည္းရာေတြကုိ
တစ္ေနကုန္ထုိင္ျပီး တစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနတတ္တဲ့ျမိဳ ့ .. ခင္ဗ်ားတုိ ့လုိပဲ
ကြ်န္ေတာ္တုိ ့မွာ …
ဇာတိရနံ ့ထုံထားတဲံ ကုိယ္ပုိင္ အိပ္ရာဝင္ပုံျပင္ေလးေတြရွိပါတယ္
ခ်င္းေတာင္ေပၚကေန ေစ်းကြက္ျမင္းစီးထြက္လာတဲ့
သစ္ေတာ္သီးေလးတစ္လုံးေလာက္ ခ်ိဳျမိန္မႈေတြ ေစာက္မနက္ခဲ့ဘူး …
သမုိင္းအရ ဆုိပါေတာ့
ဇာတိျမိဳ ့ဖြဲ ့ကဗ်ာဟာ ..
ရြက္ပုန္းသီးပုရပုိက္ ဆန္ေနတယ္ ….။                  ။

----------------------------------------------------------------------
ေဘာ္ဒါၾကီး...လ်န္ေပါင္
ေရးတဲ့ကဗ်ာ..ျဖစ္ပါသည္..။

ၿဖစ္တည္မွဳ၏နိဓါန္း(သို႔)နိဂံုး

" ျဖစ္တည္မွဳ၏နိဓါန္း(သို႔)နိဂံုး"

ဘ၀ဆိုတာထုဆစ္ဖို႔
ငါ့စမ္းသပ္ခန္းေဆာက္တည္ေနရဆဲ
ငါ့ၿဖစ္တည္မွဳပဓါနကိုၿငင္းဆန္ရင္း
မုသားအၿပည့္နဲ႔အတၱဘ၀ေလာကမွာ
ဆက္လွမ္းဖို႔၀ိေရာဓိၿဖစ္ေနခဲ့တယ္..။

အစၹ်တၱအက်ဆံုးၿဖစ္တည္မွဳပံုသ႑န္ကို
စံုလံုးကန္းယႏၱယားတခုအတြက္
ပူေဇာ္ၿပစ္ဖို႔ဆိုတာ
ငိုက္မ်ဥ္းေနတဲ့ပဋိပကၡကို
ရုပ္လြန္သစၥာကေနဆြဲသြင္းလိုက္ၿခင္းၿဖစ္သလို
ၿဖစ္ေပၚေနတဲ့အတၱကြက္လပ္ကို
ပံုေသကားခ်ၿဖည့္ဆည္းရမွာကေတာ့
နိစၥဓူဝအေရးအတြက္နဲ႔
စိတ္အလိုလိုက္တဲ့ကစားပြဲသာၿဖစ္ေနေတာ့
ေနာက္ဆံုးမွာေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းဆိုတာသာ
တရား၀င္သေကၤတၿဖစ္ေနခဲ့ေပါ့...။

ေသခ်ာေနတဲ့အရာတခုက
ဖြဲ႔စည္းပံုအသစ္အတြက္
ၿငီးေငြ႔မွဳေတြကိုၿငီးေငြ႔ေနတဲ့
ငါ့အတၱအေဆြးေတြကို
မီးသၿဂၤဳလ္ရလိမ့္မယ္
ကဲ...ခု.....
က်ြန္ေတာ့္ကိုေမးခြန္းအသစ္ေပးၾကပါ။ ။



ဒီေန႐ိုင္းသစ္

"ပုန္ကန္သူ"

(၁)

ကိုယ္ဟာ ပုန္ကန္သူပါ....

ပုန္ကန္သူေတြကို သူပုန္လို႔ေခၚသတဲ့...။

(၂)

သမိုင္းအမွားနဲ႔ ၀ါဒျဖန္႔ဇတ္လမ္းေတြေၾကာင့္

ညီမေလးက သူပုန္ဆိုရင္ေၾကာက္သတဲ့လား..။

(၃)

ဆရာစံ၊ေအာင္ဆန္းမွသည္ ဆလိုင္းတင္ေမာင္ဦး..

ေသာမတ္စ္ပိန္း၊ယက္ဗ္တူရွင္ကိုမွသည္ ေမာင္ေခ်ာႏြယ္..

ေကာ့ပါးနီးကပ္စ္၊ခရစၥတိုဖာကိုလံဘပ္စ္မွသည္ ခ်ားလ္စ္ဒါ၀င္..

ေဂ်ာ့၀ါရွင္တန္၊ ေခ်ေဂြဗားရားမွသည္ မင္းကိုႏိုင္..

ေတာ္လွန္တဲ့ ပုံသ႑ာန္နဲ႔ နယ္ပယ္ခ်င္းမတူေပမယ့္

သူတို႔ဟာ သူပုန္ေတြေတြပါကြယ္..။

အမွန္ေတာ့ သူပုန္ဆိုတာ

အမွားမွန္ကိုသိျမင္စြမ္းတဲ့ဥာဏ္ရွိတဲ့အျပင္

သိျမင္တဲ့ အမွန္တရားကို ေဖာ္ထုတ္ရဲတဲ့

သတိၱနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့ ေယာက်္ားေကာင္းေတြပါကြယ္..။

(၄)

ကိုယ္ဟာ ပုန္ကန္သူပါကြယ္....။   ။

ညရဲ႕ရနံ႔

ဒီညမွာေၾကြက်ၾကယ္မရွိဖူး....
ေတာင္းစရာဆုလဲမရွိဖူး....
ေက်ာက္ဖုရားျမစ္ဆီေရာင္ျပန္လက္ေနတဲ့
ရီေ၀ေ၀..အေငးပဲရွိခဲ့...

ငါ့မ်က္ႏွာဆီေျပး၀င္တိုးေ၀ွ႕လာတဲ့
ဆားငံန႔ံသင္းသင္း...ေရရဲ႕ရနံ႔ရယ္..
၀တ္လစ္စလစ္...ေသာက္လက္စ

Heineken ဗူးေဟာင္းရယ္က....
ငါ့ကို..အေဖာ္ျပဳလို႔....

တေ၀ါေ၀ါျမည္ေနတဲ့...
ကြန္ကရစ္ ၈လမ္းသြားျမစ္ရဲ႕အညံ..
အေ၀းကေန..တခ်က္တခ်က္..
ခပ္သဲ့သဲ့ၾကားရတဲ့..FMေရဒီယိုအသံ...

အင္း....
သူတို႔ဟာ..ဒီညအတြက္..
ငါ့ရဲ႕ ဘေရာ့ဒ္ေ၀း..ၾသကက္စၾထာ...။ ။

ဒဲရစ္
၂၉၊ၾသဂုတ္၊၂၀၁၂

နာမဝိေသသန

စစ္တုရင္ပြဲတခုမွာ..
ျမင္းရုပ္၊ကာဆယ္ရုပ္တုိ႕ရဲ႕ေရွ႕ကေန
ဘုရင္မကိုကာကြယ္ေပးတတ္တဲ့
ပြန္းရုပ္ေလးဟာ..ငါပါ..။

မိုးတိမ္တို႔အေရြ႕မွာ
ဟိုတစ..ဒီတစ ေၾကြက်တတ္တဲ့
သစ္ရြက္ေၾကြအဝါႏြမ္းထဲက
ေနာက္ဆံုးသစ္ရြက္ဟာ...ငါပါ..။

စိတ္ထဲရွိတဲ့..ခံစားမႈေတြကို
အေပါက္လမ္းတဲ့ေအာင္..
မေဖာ္ျပတတ္တဲ့
ဂ်စ္ကန္ကန္..
မႈန္ေတေတေကာင္ဟာ..ငါပါ..။

ဂစ္တာဖလက္တံေပၚက
Major လဲမဟုတ္ Minor လဲမဟုတ္
တီးလိုက္ရင္အသံဆန္းနဲ႔ခပ္ရမ္းရမ္း
Keyေတြဟာ...ငါပါ..။

အနက္ေရာင္ကုိ
တရိႈက္မက္မက္ႏွစ္သက္ၿပီး
ညညေတြဆို..
တေယာက္ထဲၾကယ္ေငးေနတတ္တဲ့
ဒရက္ကူလာ..ေကာင္ဟာ..ငါပါ...။

ဟုတ္ပါတယ္..
ဒီနာမဝိေသသနေတြဟာ..
ငါပါ...။    ။

NANG TAWH

 

Nang hang in ..
Ka nuntakna in .. khiatna hong nei sak tuam ..
Ka zaal mang te ah .. lungnopna om tuam ..
Ka gelna te ah .. lametna dim tuam ..
Ka ngaihsutna te .. tangtung sak tuam e ..
...
Nang tawh tul lo a, sam gi bang khen ding ..
Lailung ah ka gel ciang, lainatna lian lua e ..

Tungsianmang in hong siam hen la ..
Vanlai ah phualva bang in ..
I lengkhop ding kaal ..
Hai bang ngak lah lua ing e ..

..

M Gam LingPaak(M HninC Yine-အဲမ္ႏွင္းဆီရိုင္း... )
..

(This poem is Poet by My Elder Sis..in Tedim Dialect..she said her first Poem in our Dialect,but I Don't think so,b'coz This poem is really nice

!!..that's why I post in my Blog,by her Permission..)

အလြမ္းရာသီ

ေနသာသလိုေနေပမယ့္
တကယ္ေတာ့ငါရူးေနခဲ့တာပါ
တတိတိနဲ႔ကုန္သြားတဲ့စီးကရက္ရဲ႕
မီးခိုးမိႈင္းမိႈင္းေတြေနာက္
တေကာက္ေကာက္..အရူးအမူးလိုက္ပါရင္း
ပီေကေတြတေဖာက္ေဖာက္၀ါး..
စကားေတြခ်စ္စရာေကာင္းေအာင္
ေျပာတတ္တဲ့မင္းကို
ငါတိတ္တဆိတ္ပဲ..လြမ္းေနခဲ့တာ
ဒီအခ်ိန္ထိဆို..တေထာင့္တညေတာင္ရွိခဲ့ေပါ့

အျပာေရာင္အလြမ္းေတြက
ဗိုင္းရပ္စ္ေတြလိုတဇစ္ဇစ္ခုန္ေပါက္လို႔
အေပါင္းတစ္ခုကို...
ၾကက္ေျခခတ္လို႔ျမင္ခဲ့ရေအာင္
ႏွစ္ေယာက္လံုး..မာနေတြနဲ႔မွားခဲ့သလား
တကယ္ေတာ့..မင္းမ်က္လံုးမွာ
ဘာေတြရွိတယ္ဆိုတာ..ငါသိေနရက္နဲ႔
မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့တာ..ငါ့အမွား
ငါ..ဘာေတြေဖာ္ျပေနတာ..သိသိရက္နဲ႔
ဥပကၡာျပဳဖို႔ၾကိဳးစားခဲ့တာလဲ
မင္းအမွားေပါ့ကြယ္

စိတ္ရူးေပါက္ေနတဲ့..အေတြးေတြနဲ႔
ငါ့ကိုယ္ငါေသာ့ခတ္သိမ္းဆည္းေပမယ့္
သိပ္မညီညာလွတဲ့
အလကၤာတပိုင္းကို..ရြတ္ေနမိခဲ့တာ
ဦးပုညသာျမင္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္
ငိုခ်င္းတပုဒ္ေလာက္ေတာ့
ျဖစ္လာမယ္..ေကာင္မေလးေရ..

အလင္းေတြဆာငတ္တဲ့ရင္အံုနဲ႔
အ၀ါေရာင္အနမ္းေဖ်ာ့ေတြအတြက္
စတုတၳေျမာက္ေကာင္းကင္ကိုေတာင္ေရာက္ခဲ့ေပမယ့္
ငါ့..သတိေတြ..ခ်ည္တိုင္မွာညိွေနခဲ့လို႔
တိမ္ေတြေတာင္ေမွာင္က်သြားေပါ့

တဖက္ပိတ္တံခါးေတြကိုတြန္းဖြင့္ဖို႔ၾကိဳးစားေနမိခဲ့ရင္း
ၾကိဳမသိႏိုင္တဲ့ေနာက္ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္လို
သိမ္းထားပါမင္းမေျပာခဲ့ေပမယ့္
အလိုအေလ်ာက္ဒီမွတ္ဥာဏ္ကသိမ္းထားခဲ့ေတာ့
တကယ္..ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္မုန္းမိတယ္

ဟုတ္ပါတယ္ေလ
တခါသာမွားခဲ့ၾကေပမယ့္
နပိုလီယန္လိုေတာ့..
ငါ..မညဥ္းေတာ့ပါဘူးကြယ္

ဆာယိုနာရာ...

ဒီေန႐ိုင္းသစ္